πολύ στεναχωρέθηκε η Δημητρούλα όταν συνειδητοποίησε
ότι η πιτζάμα Μονόκερος
που φόρεσε δυο χειμώνες δεν της έκανε πια....
εμ ψήλωσε το παιδί....
έτσι η μανούλα την έφτιαξε καρέκλα για το γραφείο της!!!
ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.... ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ.....
μέτρησα λοιπόν κ ξαναμέτρησα
το ύφασμα κ αφού το έκοψα κομματάκια σχεδόν όπου είχε ραφή και όχι μόνο.......
το δοκίμασα πολλές φορές στην παλιά καρέκλα κουζίνας
που με συνοδεύει απ τα φοιτητικά μου χρόνια...
πάνω από 25 χρόνια....
που να βρεις σήμερα τέτοιες καρέκλες σταθερές όλο σίδερο!!!!
την έχω αλλάξει βέβαια δυο φορές κάλυμμα
αλλά τώρα της έκανα λίφτινγκ να ζήσει άλλα τόσα χρόνια!!!
στην αρχή θα έβαζα χώρια το κεφάλι γιατί η καρέκλα είχε οριζόντια πλάτη...
αλλά αυτό το άλλαξα
κ μου έφτασε οριακά να βάλω όλο το ύφασμα που είχα για να γίνει ένα ολοκληρωμένο ζωάκι!!!
το κάθισμα έγινε απαλό και χνουδωτό
γεμισμένο με ένα κομμάτι γέμισης που έβγαλα
πέρσι από ένα μπουφάν που παραήταν φουσκωτό!!!!
και απέκτησε και μια πλάτη ξεκούραστη κ απαλή!!!
ΚΡΑΤΗΣΑ ΕΠΙΣΗΣ Κ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ
για να βάζει τα χεράκια όταν διαβάζει τις κρύες μέρες του χειμώνα
αλλά και για να έχει εκεί λαστιχάκια για τα μαλλιά που όλο τα χάνει...
χαχαχχχαα
από το πρόσωπο έκοψα το πάνω μέρος
με τα ρουθούνια κ τα έβαλα
στη μουσούδα που έφτιαξα από το μισό άσπρο μέρος
το υπόλοιπο άσπρο το έβαλα κάτω απ το λαιμό
δίπλα στις τσέπες είχε κάποια κομματάκια μικρά
που τα έκοψα
και τα έβαλα για να μπαλώσω το κενό
τα πόδια τα γέμισα όπως όλο με γέμισμα από μαξιλάρια
(το συνεχόμενο όμως)
και μου βγήκαν χοντρούτσικα
οπότε τα έραψα λίγο κι αυτά
τα πίσω πόδια έγιναν απ τα μανίκια
ενώ τα μπροστά από τα πόδια της πιτζάμας
οι τσέπες έμειναν με το ύφασμα που έβαλα στο κάθισμα της καρέκλας
το πρόσωπο μέχρι το λαιμό έγιναν κυρίως απ την κουκούλα
τα πίσω πόδια έγιναν απ τα μανίκια
ενώ τα μπροστά από τα πόδια της πιτζάμας
οι τσέπες έμειναν με το ύφασμα που έβαλα στο κάθισμα της καρέκλας
το πρόσωπο μέχρι το λαιμό έγιναν κυρίως απ την κουκούλα
οι τσέπες είναι σχεδόν κρυφές!!!!
η ουρά του έγινε φράντζα....
κ έτσι έμεινε κολοβό χαχχαχαα
το χαμόγελο έγινε από ένα ρετάλι μικρό
που περίσσεψε απ όσα έκοψα
σχεδόν δεν έμεινε τίποτα απ το όλο πιτζαμάκι!!!
όλο ράφτηκε στο χέρι...
έχει το καλό ότι αυτό το ύφασμα
δεν φαίνεται εκεί που ράβεις
και επίσης σηκώνει αρκετό τέντωμα
για να φτάσει για κάποια χιλιοστά ως εκατοστά
δεν είναι ένα απλό ύφασμα που οι διαστάσεις του είναι συγκεκριμένες!!!
μονό κακό είναι ότι γεμίζει η πλάση χνούδια όταν το κόβεις...
σας έχω λύση...
το αυτοκόλλητο με το μέτρο που τυλίγουμε τα σχολικά βιβλία!!!
τα μαζεύει όλααααααα..
ελπίζω να σας άρεσεεεεεεεεεεε
σας φιλώωωωωωω
